© 2019 By QoQ Photography All rights reserved

blog_layer_copy-1-4.png

more:

  • my flickr

Τα όμορφα κτήρια, όμορφα ρημάζουν - Μέρος 3ο

February 9, 2018

 

 

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στα ξεχασμένα ξενοδοχεία των λουτρών Υπάτης.

Μέρος 3ο: Η ανθρώπινη απουσία.

 

 

Το πρώτο μέρος του οδοιπορικού βρίσκεται εδώ και το δεύτερο εδώ. Αν δεν τα έχετε ήδη διαβάσει, σας συνιστώ να ξεκινήσετε από εκεί.

 

Όνομα: Β.... Επώνυμον: Δ........ του Δημητρίου και της Αρετής, γεννηθείσα το 1938, επάγγελμα οικιακά, εθνικότης Ελληνική, τόπος γεννήσεως Λάρισα, διαμένει μονίμως εις Αθήνας, οδός Ο....... αρ. 12, αφίχθη 31/5/1963, αναχώρησε 20/6/1963. Αυτή είναι η καταχώρηση υπ. αριθμ. 1 στο "Βιβλίον κινήσεως πελατών" του σωτηρίου έτους 1963, που σήμερα βρίσκεται πεταμένο κι αυτό μαζί με άλλα παλιόχαρτα και μπάζα στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου Ξενία.

 

Τα βιβλία δεκάδες, οι καταχωρημένοι πρώην ένοικοι χιλιάδες. Ψυχές που πέρασαν από τούτα δω τα κτήρια, άλλος για να γιατρευτεί, άλλος  να ξεκουραστεί, άλλος περαστικός, άλλος για δουλειά. Πόνος, χαρά, κλάμα, γέλιο, αγώνας, ο αέναος κύκλος της ζωής. 
Και μοιάζει σα να 'χουν αφήσει κάποιο κομμάτι τους πίσω όλοι αυτοί, να περιτριγυρίζει ανάμεσα στα έρημα ντουβάρια:

Μια φωτογραφία καρφιτσωμένη στο τηλεφωνικό κέντρο, ένα στρωμένο τραπέζι, το παραπεμπτικό κι οι ακτινογραφίες πάνω στο ξέστρωτο κρεβάτι, η ρόμπα της καμαριέρας, οι καδραρισμένες φωτογραφίες , τα τασάκια με τ'αποτσίγαρα και τα ποτήρια με τα σημάδια απ το κραγιόν.

 

Τί αλήθεια πονάει περισσότερο? Η απουσία ή παρουσία;
Οι άνθρωποι που απουσιάζουν από τον τόπο και τα κτήρια που έχουν πλέον ερημώσει ή τα σημάδια των ζωών τους, το καταγεγραμμένο τους πέρασμα και τα προσωπικά τους αντικείμενα που για κάποιον ανεξήγητο λόγο μείναν πίσω;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

Please reload

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now