© 2019 By QoQ Photography
 All rights reserved

blog_layer_copy-1-4.png
  • my facebook
  • my flickr

Τα όμορφα κτήρια, όμορφα ρημάζουν - Μέρος 2ο

February 4, 2018

 

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στα ξεχασμένα ξενοδοχεία των λουτρών Υπάτης. Μέρος 2ο: Μια ματιά εκ των έσω.

 

 

Το πρώτο μέρος του οδοιπορικού βρίσκεται εδώ. Αν δεν το έχετε ήδη διαβάσει, σας συνιστώ να ξεκινήσετε από εκεί.

 

Οι κατασκευαστικές επιλογές που έχουν εφαρμοστεί στο συγκρότημα του Ξενία εντυπωσιάζουν ακόμα και σήμερα:

Λιτοί και ξεκάθαροι όγκοι, αρμονικό πάντρεμα παραδοσιακών υλικών όπως η πέτρα και το ξύλο, με νεότερα όπως το μπετόν και το γυαλί. Ισορροπημένες αναλογίες και σχεδιασμός που κάνει το εσωτερικό του ξενοδοχείου νοητή συνέχεια του περιβάλλοντος χώρου, εξασφαλίζουν στον επισκέπτη μια αίσθηση επαφής με την τριγύρω φύση και μια ελαφράδα απαράμιλλη για ένα τόσο ογκώδες κτήριο. Παράλληλα, οι τεχνικές λύσεις που έχουν δοθεί βελτιώνουν την άνεση των ενοίκων και μειώνουν τις ενεργειακές ανάγκες - άρα και το κόστος λειτουργίας του ξενοδοχείου.

 

Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πρωτοποριακού σχεδιασμού που πολλές δεκαετίες μετά εξακολουθούν ν' αποτελούν το ζητούμενο στις σύγχρονες κτηριακές κατασκευές: Η χρήση υαλότουβλων στους τοίχους των κλιμακοστασίων με ένθετους φεγγίτες ώστε να εξασφαλίζεται φυσικός φωτισμός κι αερισμός. Τα μεγάλα ανοίγματα στους κοινόχρηστους χώρους που αφήνουν το μάτι να περιπλανηθεί ανεμπόδιστο στη βλάστηση του πάρκου των λουτρών Υπάτης, φέρουν διπλά κουφώματα στα βορινά παράθυρα για καλλίτερη μόνωση από την παγωνιά του χειμώνα. Οι κατάλληλα κεκλιμένες ξύλινες περσίδες στα δυτικά ανοίγματα (παράθυρα και μπαλκονόπορτες) που προστατεύουν από την ανεπιθύμητη έκθεση στις ακτίνες του καλοκαιρινού ήλιου και τα αδιάκριτα βλέμματα χωρίς να εμποδίζουν το φως και τον αέρα. Η στήριξη του κεντρικού κλιμακοστασίου σε μία και μόνη κεντρική δοκό που κάνει τα ογκώδη σκαλοπάτια από μπετόν να μοιάζουν ανάλαφρα κι αιωρούμενα, 

 

Δυστυχώς η εικόνα που σήμερα παρουσιάζουν όλα τα παραπάνω είναι τραγική:

Το εσωτερικό του κτηρίου έχει στο μεγαλύτερό του μέρος αποψιλωθεί. Μέταλλα, εργαλεία, εξαρτήματα και μηχανήματα, φωτιστικά, έπιπλα, κλινοσκεπάσματα κι ότι άλλο χρήσιμο ή εμπορεύσιμο είδος μπορεί εύκολα να μετακινηθεί, έχει κλαπεί. Ακόμη μεγαλύτερη φθορά έχει προκληθεί από βανδάλους οι οποίοι συστηματικά κι ανεμπόδιστα καταστρέφουν το κτήριο και τις εγκαταστάσεις του απλώς και μόνο για εκτόνωση χωρίς κανένα άλλο όφελος. Κομματιασμένα έπιπλα, διαλυμένα πορτοπαράθυρα, εκατοντάδες σπασμένα τζάμια που αφήνουν το εσωτερικό του κτηρίου εκτεθειμένο στα στοιχεία της φύσης, σκισμένες κουρτίνες, εκατοντάδες θρυμματισμένες πορσελάνες, γυαλικά και είδη υγιεινής που κείτονται στα πατώματα συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτης παράνοιας και μίσους απέναντι σ' έναν αρχιτεκτονικό θησαυρό της περιοχής. 

 

Τα κατά μισό και πλέον αιώνα παλαιότερα ξενοδοχεία Όθρυς και Πηγαί, χωρίς να διεκδικούν μερίδιο από τις δάφνες του καινοτόμου Ξενία, παραμένουν δύο πανέμορφα κτήρια, τα οποία βιώνουν την ίδια ζοφερή μοίρα με το μοντέρνο τους γείτονα. Και σ' αυτές τις δύο περιπτώσεις, η αδιαφορία, οι κλοπές και οι βανδαλισμοί έχουν κάνει το θαύμα τους, αφήνοντας πίσω γυμνά ντουβάρια, σωρούς από μπάζα κι ένα μεγάλο "γιατί;" να αιωρείται πάνω από τα χαλάσματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

Please reload